تو نيست بلكه همه در اختيار آفريننده آنست كه ( كه اگر نازى كند از هم فرو ريزند غالبها ) گفت آرى چنين است ، اما اگر چنين باشد كه معرفت الهى با نظر و كسب بنده صورت نگيرد و پس تخصيص معرفت حق جلّ جلاله را چه اجر و ثواب است ؟ گفتم : اگر هم كسب معرفت الهى موكول به نظر و كسب بنده باشد ، نبايد پاداش و ثوابى داشته باشد . اين سخن بر او گران آمد و حيرت زده گفت : چرا ؟ گفتم : به اين دليل كه پيش از حركت در راه معرفت الهى و نظر در جواهر و اعراض نمىدانى كه آيا ازين راه به وجود جهان آفرين بيچون راه خواهى يافت يا بر عكس نتيجه اين تفكرات ادبار و اعراض خواهد بود و در پايان راه به وجود دادار آفرينش پى نخواهى برد . پس در اين تلاش و رهنوردى قصد تقرب به خداى را ندارى ، چه ، هنوز او را نمىشناسى و در پايان اين تلاش دشوار ممكنست پرتوى از معرفت حق جل جلاله بر آينه دلت بتابد ، پس همه نظر و استدلال تو خالى از معرفت بوده است و در نتيجه دور از پاداش و ثواب خواهد بود . آن دوست از سخن فرو ماند و خاموش شد . آنگاه به او گفتم : معرفت الهى خواه از سوى خدا باشد خواه از طرف بنده ، يا از سوى خدا و بنده ، پاداش معرفت وابسته به وجود معرفت و استمرار آن و عمل به لوازم آنست . بخش 24 اى فرزند اگر شخصى كه خود را دانشمند معرفت الهى و داراى معرفت فرستادهء حق تعالى و پيشوايان پاك او - كه درود پروردگار نثار آنان باد - مىپندارد و داناى شريعت اسلام مىداند ،